ZADZWOŃ I ZAMÓW PRZEZ TELEFON - 785 847 600
Praca na wysokości wymaga dyscypliny, rzetelności oraz bezwzględnej znajomości przepisów BHP. Każde wejście na konstrukcję powinno być poprzedzone rzetelną oceną ryzyka i dokładnym sprawdzaniem warunków na stanowisku roboczym. Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP) przy użytkowaniu rusztowań obejmują zarówno obecność fizycznych zabezpieczeń chroniących przed upadkiem, jak i prawidłowy sposób poruszania się po pomostach.
Z artykułu dowiesz się:
Pracownik ma obowiązek stosować środki ochrony indywidualnej i wykonywać polecenia zgodnie z dokumentacją techniczno-ruchową (DTR). Z kolei na pracodawcy oraz kierownictwie budowy spoczywa pełna odpowiedzialność za właściwą organizację robót, odbiór techniczny oraz szkolenie zespołu.
Rygorystyczne przestrzeganie procedur drastycznie ogranicza ryzyko upadku z wysokości oraz groźnych urazów, stanowiąc fundament bezpiecznego placu budowy.
Przygotowanie rusztowania do bezpiecznej eksploatacji należy zacząć od szczegółowej kontroli technicznej całej konstrukcji. Należy dokładnie sprawdzić stan ram, pomostów, poręczy, stężeń oraz stopek regulowanych. Każdy element musi być czysty, wolny od uszkodzeń mechanicznych i głębokiej korozji oraz prawidłowo zamocowany. Szczególną uwagę należy zwrócić na podłoże – musi być ono idealnie równe, utwardzone i nośne (w razie potrzeby zabezpieczone drewnianymi podwalinami). Bezpieczeństwo pracy na rusztowaniu zaczyna się jeszcze zanim pracownik postawi pierwszy krok na pomoście.
Przed rozpoczęciem robót konieczne jest przeprowadzenie formalnego odbioru technicznego i potwierdzenie dopuszczenia konstrukcji do użytkowania (z wpisem do dziennika budowy lub umieszczeniem odpowiedniej tabliczki informacyjnej). W ramach kontroli sprawdza się:
Użytkowanie rusztowań z brakującymi elementami, niepełnym kotwieniem lub widocznymi odkształceniami konstrukcyjnymi jest zabronione.
Podczas wykonywania prac na wysokości największym zagrożeniem pozostaje upadek z wysokości. Do wypadków dochodzi najczęściej na skutek braku kompletnych poręczy ochronnych, niepełnego wyłożenia pomostów deskami roboczymi lub nieużywania szelek asekuracyjnych. Ryzyko drastycznie wzrasta na śliskiej, zaolejonej lub oblodzonej powierzchni oraz przy zalegającym gruzie i narzędziach, o które łatwo się potknąć. Błędy montażowe osłabiają ogólną sztywność konstrukcji, stwarzając ryzyko jej katastrofy budowlanej.
Innym powszechnym zagrożeniem jest niewłaściwe użytkowanie konstrukcji przez samych pracowników. Wspinanie się po zewnętrznych ramach zamiast po wewnętrznych drabinkach, stawianie na pomostach prowizorycznych podwyższeń (np. skrzynek, kobyłek) celem sięgnięcia wyżej czy wychylanie się poza krawędź zabezpieczeń to prosta droga do utraty równowagi. Poważnym niebezpieczeństwem dla osób znajdujących się na dole są spadające narzędzia i materiały, stąd konieczność stosowania siatek ochronnych i kasków.
Środki ochrony indywidualnej (ŚOI) stanowią niezbędne wsparcie podczas wykonywania robót na wysokości. Ich dobór musi precyzyjnie odpowiadać specyfice stanowiska oraz zakresowi wykonywanych zadań.
|
Środek ochrony |
Rola i przeznaczenie |
|
Kask ochronny (z paskiem podbródkowym) |
Chroni głowę przed spadającymi przedmiotami, uderzeniami o elementy rusztowania oraz przed skutkami upadku. |
|
Obuwie robocze (klasa S1/S3) |
Antypoślizgowa podeszwa zapobiega poślizgnięciom, a podnosek chroni palce przed przygnieceniem. |
|
Szelki bezpieczeństwa z absorberem energii |
Niezbędne przy pracach bez pełnych barier ochronnych; utrzymują pracownika w razie utraty równowagi. |
|
Rękawice ochronne |
Poprawiają chwyt, chronią dłonie przed otarciami, skaleczeniami oraz substancjami chemicznymi. |
|
Okulary i kamizelki ostrzegawcze |
Chronią wzrok przed pyłem i odpryskami; poprawiają widoczność pracownika na budowie. |
Każdy element wyposażenia ochronnego należy utrzymywać w należytym stanie technicznym i poddawać kontroli przed każdym użyciem. Sprzęt zużyty, po przekroczonym terminie ważności lub taki, który brał udział w powstrzymaniu upadku, musi być bezwzględnie wycofany z eksploatacji.
Montaż oraz demontaż rusztowania musi przebiegać ściśle wg instrukcji producenta oraz planu BIOZ (Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia).
Kluczowe obowiązki wykonawcze:
Osoba odpowiedzialna za stan rusztowania ma obowiązek prowadzić wpisy w dzienniku budowy, kontrolować stan konstrukcji po silnych wiatrach, opadach deszczu czy dłuższych przerwach w pracy oraz natychmiast wycofać obiekt z eksploatacji w przypadku stwierdzenia uszkodzeń.
Wysokie standardy BHP utrzymuje się poprzez konsekwencję, stałą kontrolę oraz budowanie kultury bezpiecznej pracy. Kluczowe znaczenie mają regularne przeglądy rusztowań – codzienne (wykonywane przez pracowników przed rozpoczęciem robót) oraz dekadowe i doraźne (wykonywane przez osoby uprawnione).
Równie istotne są szkolenia stanowiskowe. Zespół musi dobrze znać zasady bezpiecznego poruszania się po pomostach, metody zgłaszania zagrożeń oraz sposób prawidłowego użytkowania szelek asekuracyjnych. Przepisy wyznaczają formalne ramy działania, ale to codzienne nawyki, odpowiedzialność i wzajemna uwaga pracowników decydują o braku wypadków na budowie.
Zgodnie z polskimi przepisami praca na wysokości to praca wykonywana na powierzchni znajdującej się na wysokości co najmniej 1 metra nad poziomem podłogi lub terenu.
Szelki bezpieczeństwa (z linką asekuracyjną i amortyzatorem) są bezwzględnie wymagane podczas montażu i demontażu rusztowania, na niepełnych pomostach bez kompletnych poręczy ochronnych oraz przy pracach na podestach ruchomych lub koszowych.
Nie. Montaż i demontaż rusztowań mogą wykonywać wyłącznie osoby, które ukończyły szkolenie i posiadają uprawnienia montera rusztowań.
Przegląd codzienny wykonywany jest przed rozpoczęciem pracy przez samych pracowników. Przegląd dekadowy (co 10 dni) oraz przegląd doraźny (np. po silnym wietrze, burzy czy opadach) musi być wykonywany przez konserwatora lub osobę do tego uprawnioną i potwierdzony wpisem w dokumentacji.